Showing posts with label විභාගය. Show all posts
කොළොම්පූර්
මේක කාලයක් තිස්සේ මගේ ඩ්‍රාෆ්ට් බොක්ස් එකේ කැරකි කැරකි තිබ්බ එකක්. බාගෙට ලියපු එකක්.. දානවදෝ නොදානවදෝ කියකිය කල්පනා කර කර හිටියේ...
දෙමව්පියන්ගේ අවධානයට. මෙහි "චූ" යන ඉතා බරපතල ඇසැබි ප්‍රකාශය අඩංගු වී ඇති බැවින් ඔබේ හය හතර නොදත් අහිංසක දරුවා මෙය බැලීමෙන් වලකාගන්න...මේවා කියලාත් බැරිය.. නොකියාත් බැරිය.. ඔන්න ඔහේ කියලා දාමු.
පහුගිය දොහොක (ජූලි 15 සඳුදා) හුටං පටං රස්තියාදුවක් ගහන්න සෙට් උනා. එදා අපේ ඉක්කෝලේ අපේ සම වයස් බඩගෝස්තර කාරයන්ගේ අන්තිම රගර් මැච් එක. මට ඉතින් පුරුදු පරිදි ඒකේ රූප ගන්න ජොබ් එක තමා ඇමිනිලා තිබුනේ. මැච් එක තිබුනේ රෝයල් එකේ රගර් ග්‍රවුන්ඩ් එකේ. අපේ ගස් හපුටෝ ටික 14 වෙනිදා තමා ගියේ. අක්කාගේ අඳෝවැඩියාව අහන් ඉන්න බැරි උන නිසා තමා මම ඉරිදා නොයා සඳුදා යන්න තීරනය කෙර්. හැබයි ඉතින් කොහොමින් කොහොම හරි ඔය රස්තියාදුවට අක්කත් ඇමිනුනා කියපල්ලකෝ. අහෝ ඛේදයකි ඉරකි තිතකි කිව්වලු.පාන්දර 5ට විතර නුවරින් බස් එකකට එල්ලුනා... හම්මේ බඩගින්න... බඩ ඇතුලේ පරමාණු බෝම්බයක් දාලා වගේ. අක්කා උදෙන්ම මට නියෝග කරලා තිබුනේ වරකාපොල ස්ටේසමෙන් (කෝච්චි නෙවෙයි ඈ, බස් ස්ටේසම) බහින්න කියලා. මමත් ඉතින් සුවච කීකරු මල්ලී වගේ සුපුරුදු පරිදි වරකාපොල ටවුම පටන්ගන්න තැනම තියන හෝල්ට් එකෙන් බැස්සා. ඇයි යකෝ අක්කානම් කියයි ස්ටේසමැන් බහින්න කියලා, මමනේ දනේ මගේ බඩගින්න. මම ඔතන බහින්නේ හේතුවක් ඇතුව. මම දන්න තරමින් වරකාපොල ටවුමටම හොදට කන්න පුළුවන් තැනක් තියෙන්නේ ඔතන. දුක තමා රංජනී කියන්නේ මට ඒ කඩේ නම මතක නෑ. කොහොම හරි බස් එකෙන් බැහැලා ටිකක් ඉස්සරහට යනකොට පාරේ අනිත් පැත්තේ තියන කහපාට කඩේ.
මාත් ඉතින් ඒරොප්පෙන් බැහැපු හිගන්නෙක් වගේ කලිසම් කොටයක් අටවගෙන ඉරිච්ච බෑග් එකක් පිටේ එල්ලන්, කැමරා බෑග් එකකුත් එල්ලන් පොල් ගහ බාටා කෑලි දෙකකුත් දාගෙන උදේ පාන්දර 6.30-7.00 විතර ටවුමක් මැද්දේ පැද්දි සරුංගලයක් වගේ යද්දී හිතාගනිල්ලකෝ ඉතින් රඟේ...... පාරේ යන එවුන් කටවල් ඇරං බලන් ඉන්නේ, ඇයි යකෝ උබලා මීට කලින් හිගන්නෙක් දැකලා නැද්ද කියලා හිතාගෙන මමත් අර කඩේ පැත්තට ගෑ‍ටුවා.
කඩේ එකාව කොටියම කාපිය කීවලු. කඩේ තාම වහලා කියපල්ලකෝ. මේ රෙද්දේ ටවුමේ එක කෑම කඩයක් ඇරලා නෑ තාම. ඕඕඕඕ... ඔහෙ හි‍ටු. ගුබ්බෑයමක් වගේ එකක් තියනවා. ඉබ්බා කට්ට අස්සේ රිංගාගත්තා වගේ මමත් රිංගුවා ඒක අස්සට. මම කාපු ලිස්ට් එක අක්කා කාටවත් කියන්න එපා කිව්වා... ඒක නිසා නොකියා ඉන්නම්කෝ.. වැඩිය නෑ බර්ගර් 3කුයි හොට් ඩෝග් 2කුයි නෙක්ටෝ 2යි. (අක්කාට කිව්වේ බර්ගර් 3ක් විතරයි කියලා) කඩේ එකා කට ඇරගෙන මගෙ දිහා බලාන ඉන්නවා. බය වෙන්න එපා අයියා මගේ ලග සල්ලි තියනවා කියපුවාම මිනිහගේ මූන දෙක උනා. ඔන්න එනවා ඉතින් කෝල් එකක්...
"කොහෙද ඉන්නේ?"
"එනවා එනවා මේ එනවා විනාඩි 2යි"
"බීප්..බීප්...බීප්...."
කොල්ලා ඒත් මීක් සද්දයක් නෑ... අක්කා එක එක ඒවා කියනවා මම මීක් නෑ...
ඔන්න එක පාරටම කොල්ලගේ කට ඇරුනා...
"මට චූ බරයි" (බීපු නෙක්ටෝ දෙක වැඩකරනවා)
"ස්ස්ස්ස්ස්ස්.... හපෝ මල්ලි කෑගහන්නේ නැතුව ඉන්නවා මටත් එක්ක ලැජ්ජයි පාරේ මිනිස්සුන්ටත් ඇහෙයි.."
"යකෝ මේක හරි වැඩක්නේ, ඇයි එයාලා චූ කරන්නේ නැද්ද"
"අතන තියන එකට එක්ක යන්නද?"
අක්කා හෙන ඩොටේ තිබ්බ පොදු වැසිකිලියක් පෙන්නුවා... මේ වැස්සේ ඔතන්ට ගාටන්න පුළුවනෑ... චූ බරත් තදටම නැති නිසා මම බෑ කිව්වා..
දැන් ඉතින් අපි ඩබල බස් හොල්ට් එකට වෙලා ඕපා දූප ශෙයා කර කර ඉන්නවා.. දන්නවනේ ඉතින් අක්කලා ගැන. ඕපාදූප මළු..
ඔන්න ඉතින් චූ බර ආයෙ මිස් කෝල් ගහනවා. කෝල් එක ආන්සර් වෙන්න කලින් මම ආයෙමත්
"චූ බරයි"
"කෑ ගහන්නේ නැතිව ඉන්නවා මොට්ටයෝ මිනිස්සුත් බලනවා ලැජ්ජහේ බෑ.. දාලා එන්න කියපුවාම බෑ කිව්වනම් ඉවසගෙන ඉන්නවා" කියපි
"ඇයි හත් දෙයියනේ ඒ මිනිස්සුන්ට චූ බර හැදෙන්නේ නැද්ද" කියලා මම ටිකක් හයියෙන් කිව්වා..
මෙන්න බොලේ එක පාරටම මුලු බස් හෝල්ට් එකේම මිනිස්සු මීට කලින් චූ කරලා තියා චූ බර හැදිච්ච නැති එවුන් ටිකක් වගේ මගේ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා......
ඉතිරිය බලධරියා විසින් කපාහරින ලදී... අක්කාගේ බවලත් මෙව්වා එක මත මේක මෙතරින් නතර කිමීරට සිදුවී ඇත...
මගෙ මැට්ටියෝ....
විභාගෙටත් තව මාස දෙකක් විතරයි තියෙන්නේ.. හැමෝම කියන්නේ පාඩම් කරපන් ගොඩදාගන්න උබට පුළුවන් කියලා.. අනේ පල ඩෝ යන්න. උබලනම් කියයි... මේ අවුරුදු දෙකම මම නිකම්ම ගෙවලා දැම්මා කියලා උබලා දන්නේ නැද්ද? ඇත්තටම බැලුවොත් පේපර් එක දැන් මට ගෙනත් දුන්නත් විභාගේ ගොඩදාගන්නවා බොරු. ඒ තරමටම කෙලවිලා ඉන්නේ. මොනවා කරන්නද මන්දා...
මැට්ටි හිතන් ඉන්නේ මම විභාගේ ගොඩදාගෙන, හොද ජොබ් එකක් කරලා එයාව බැදලා සතුටින් ජීවත් වෙයි කියලා.... මට උබ ගැන දුකයි බං මැට්ටියේ. උබේ බලාපොරොත්තු මම ඉ‍ටු කරන්නේ කොහොමද මගෙ මැට්ටි?
ඒ ලෙවල්වත් නැති කොල්ලෙකුට උබලගෙ ගෙදරින් උබව දෙයිද? උබ හොදට ඉගෙනගනිං බං. ඒ කරලා කැම්පස් පලයං. ඒ කරලා හොද ජොබ් එකක් කරපං... ඊට පස්සේ උබට මට වඩා හොද, මටත් වඩා උබට ආදරේ කරන, කාටවත් අතපාන්නේ නැතිව උබව ජීවත් කරවන්න පුලුවන් කොල්ලෙක් උබට හම්බවෙයි... එතකං මම් උබෙ ලග උබෙ හැම දේකටම ඉන්නවා... මොකද මං උබට මේ ලෝකේ කිසිම දේකට වඩා ආදරේ කරන නිසා. මගෙ මුලු ජීවිතේම උබ මගෙ මැට්ටියේ... උබේ ඔය ලස්සන මූනේ ඇදෙන හිනාව තමා මගේ ගැම දෙයක්ම... ඒ වෙනුවෙන් මම ඕනෙම දෙයක් කරනවා... ඒත් උබ කවදාහරි දවසක මගේ ලගට ඇවිත් හරියට කන්න බොන්නවත් නැතුව දුක් විදිනවා බලං ඉන්න මට බෑ රත්තරං. මම පපුව පැලිලා මැරෙයි... ඒකයි මම කිව්වේ හොදට ඉගෙනගෙන හොද කොල්ලෙක් හොයාගනින් කියලා... ඊට පස්සේ උබට සතුටින් ජීවත් වෙන්න පුලුවන් මගෙ මැට්ටි.... ආදරේ විතරක් තිබිලා මදි බං ජීවත් වෙන්න... ඒක තේරුම් ගනිං. ජීවත් වෙන්න සල්ලිත් ඕනේ. ඒත් මට උබට දෙන්න පුලුවන් ආදරේ විතරයි මගෙ මැට්ටි.. 
උබ මට දවසක් කිව්වා නේද උබට ෆැශන් ඩිසයිනර් කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ කියලා.. උබ හොදට ඉගෙනගනිං... මම පාරේ හිගාකාලා හරි උබව ෆැශන් ඩිසයිනර් කෙනෙක් කරනවා මගෙ පැටියො... මම මාව විකුනලා හරි ඒ දේ කරනවා.... ඊට පස්සේ?? මට මැවිලා පේනවා උබ ෆැශන් ඩිසයිනර් කෙනෙක් උනාම උබේ ඔය මූනේ ඇදෙන හිනාව. මගේ ජීවිතේ ඉතුරු කාලේ ඒක මතක් කර කර මට ජීවත් වෙන්න පුලුවන් බං. උබ ලස්සන ජීවිතයක් ගතකරපං . මාව සම්පූර්ණෙන්ම අමතක කරලා දාපං... උබේ හදවතේ මගේ ගැන තියන Partition එක Format කරලාම දාපං.... මැට්ටා කියලා එකෙක් හිටියද කියලවත් මතක නැති වෙන්න... මෙ කාළකන්නියාත් එක්ක ඇවිත් උබට වෙන්නේ දුක් විදින්න බං. මම උබට කියාගන්න බැරිතරම් ආදරෙයි. ඒත් ඒ ආදර් උබට කන්න පුලුවන්ද? උබට ඒ ආදරේ අදින්න පුලුවන්ද? උබට ලෙඩක් දුකක් හැදුනම ඒ ආදරෙන් මට ඒක හොද කරන්න පුළුවන්ද? ඇත්තට මූන දියං මැට්ටී.... උබ හොද තැනකට එනකම් මට පුළුවන් ව්දිහට මම උබව බලාගන්නවා... ඊට පස්සේ උබ උබේ සිහින හැම එකක්ම හැබෑ කරගනිං බං... ලස්සන ගෙයක් හදාගනිං.. හොද ලස්සන, උබට ගොඩක් ආදරේ කරන, උබව බලාගන්න පුලුවන් කොල්ලෙක් බැදගනිං... නිවුන් ලමයි දෙන්නෙක් හදාගනිං.... ඒ කරලා හැමදාම උබේ ඔය ලස්සන හිනාව හැමදාම මූනේ තියාගෙන සතුටින් ජීවත් වෙයං...මේ මැට්ටාගේ මුලු ලෝකෙම උබ, මේ මැට්ටා ආදරේ උබට විතරමයි.... ඌ ජීවත් වෙන්නෙත් උබ නිසා.... ඒක හැමදාටම එහෙමමයි.. කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නෑ....
මම ඔයාට කියාගන්න බැරිතරම් ආදරෙයි මගෙ රත්තරං මැට්ටියෝ....
Being deeply loved by someone gives you strength, while loving someone deeply gives you courage.
-Tao Tzu-
.දිවයිනේ ප්‍රථමයන් හා ටියුශන් කඩකාරයෝ
මේ දිනවලදී අනත්තවත් දකින්න තියන දෙයක් තමා උසස් පෙළ උපකාරක පන්ති සදහා කෙරෙන වෙළඳ දැන්වීම්,පෝස්ටර් සහ අත් පත්‍රිකා. ඒ හැම එකක්ම වගේ පටන්ගන්නේ "දිවයිනේ ප්‍රථමයින් මෙච්චරක් බිහි කල" දිස්ත්‍රික්කයේ මෙච්චරක් බිහිකල" වගේ වැකි. සමහර වෙලාවට ඒ පේන්නේ ළමයින්ව බිහි කරලා තියෙන්නේ අම්මලා තාත්තලා නෙවෙයි ටියුශන් කඩ කාරයෝ වගේ
හොදයි මේ කියන බිහිකිරීම කොතරම් දුරකට සත්‍යද?
මේ ප්‍රථමයන් හැමකෙනෙක්ම එකම ටියුශන් කඩේකින් බිහි වුනේ කොහොමද කියන ප්‍රශ්නේ මම ඇහුවොත්? හැමෝම වගේ කියයි ඒ ගුරුවරුන්ගේ තියන දක්ශතාවය නිසා කියලා. හ්ම්... අපි දැනට එහෙම හිතමුකෝ. එතකොට ඒ ළමයි පාසල් ගියේ නැද්ද? ඒ ළමයින්ට පාසලේ ඉගැන්වූයේ නැද්ද? ඒ ළමයි දිවයිනේ/දිස්ත්‍රික්කයේ පලමු ස්ථාන වලට ආවේ ටියුශන් කඩේ කඩ කාරයා නිසාද?
එහෙනම් මොන හු**කටද යකෝ මේ රටේ පාසල් කියලා දෙයක් තියෙන්නෙ? අම්මට හු***ද ළමයි පාසල් යන්නේ? ටියුශන් කඩකාරයා නිසා ළමයි පාස් වෙනවනම් ඇයි මේ රටේ පාසල් සියල්ලම වහල දාලා කඩ විතරක් දාන්නේ නැත්තේ?
මම හිතන විදිහට ටියුශන් කඩ වලට යම් ප්‍රමිතියක් ගෙන එන්න ඕනේ. මේ වගේ පහසුකම් තියෙන්න ඕනේ,උපරිම ළමයි ගණන මෙච්චරක් වෙන්න ඕනේ, උගන්වන පැය ගණන සහ ගුරුවරයාට මේ තරම් සුදුසුකම් සපුරා තියෙන්නේ ඕනේ වගේ ඒවා ඇතුලත්ව. මෙතනදී ගුරුවරයාගේ සුදුසුකම් ඉතාමත් වැදගත්. මම දන්නා තරමින් මහනුවර නගරයේ උසස් පෙළ සිසුන් 75% කට අධික ප්‍රමානයක් සහභාගී වන ජීව විද්‍යා ටියුශන් කඩේ කඩ කාරයා උසස් පෙළවත් හරියට සමත් වී නැහැ (වැරදිනම් නිවැරදි කරන්න). ඒත් ඔහුගේ ඇති ජනප්‍රියතාවය පමනක්ම පදනම් කරගෙන සිසුන් ඔහුගේ කඩයට යයි. ඒ වගේම මගේ මිතුරෙකු පැවසූ ආකාරයට මිතුරා ඔහුගේ පන්තියට සහභාගී වන්නේ ඔහු කියන කුණුහරුප අසා පට්ට ෆන් එකේ සිටීමටය.
ඒත් ඔය කඩ කායරන් අස්සේත් ටියුශන් ගුරු උතුමන්ලාත් ඉන්නවා..
සමහර කඩ කාරයෝ ඉපදිලා තියෙන්නේ උගන්වන්නමලු. බම්බුව. උන් එච්චරම හොදට උගන්වනවනම් ඇයි යකෝ උන්ව අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුවෙන් පාසල්වල ගුරුවරු විදිහට බදවාගන්නේ නැත්තේ? ඇයි උන් ටියුශන් කඩ දාගෙන ඉන්නෙ?
ඇත්තටම බැලුවොත් දැන් ළමයි ටියුශන් යන්නේ රැල්ලට මිසක් ඉගෙනගන්න නෙවෙයි.
හොදයි දැන් අර ප්‍රශ්නේ බලමු. කොහොමද මේ ප්‍රථමයන් හැමකෙනෙක්ම එකම ටියුශන් කඩේකින් බිහි වුනේ?
ඇත්තටම ඒ ගුරුවරයාගේ දක්ශතාවය නෙවෙයි. ඒක වෙන්නේ ගුරුවරයාගේ ජනප්‍රියතාවය නිසා. ගුරුවරයාගේ ජනප්‍රියතාවය වැඩිවන තරමට ඔහුගේ කඩේට යන ගාන වැඩි වෙනවා. ඒ කියන්නේ දිස්ත්‍රික්කයේ/දිවයිනේ සිටින දක්ශයන් වැඩි ප්‍රතිශතයක් ඔහුගේ කඩේට පැමිනෙනෙවා. මේ නිසා ඔහුගේ කඩෙන් ප්‍රථමයන් බිහිවීමේ සම්භාවිතාවය අසාමාන්‍යය ලෙස ඉහල යනවා.. ඒක නොතේරෙන අපේ ගොන් රැල තමනුත් දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රතමයා වෙයි කියලා හිතාගෙන ඒ කඩ කාරයාගේ කඩේට යනවා. ඒක හරියට අර විභාගේ පාස් වෙන්න කියලා දේවාල ගානේ ගිහින් දෙවියන්ට කන්නලව් කරනවා වගේ වැඩක්. මේ තියරිය පාවිච්චි කරලා අපේ සදාදරණීය ටියුශන් කාරායෝ සැමදා වැජඹෙනවා. අපේ ගුරු උතුමන්ලා වල පල්ලට යනවා. වැඩ කරන එකා මොන කඩේට ගියත් ඌ ගොඩ යනවා. ඒත් වඩ නොකරන එවුන් දිවයිනේ ප්‍රථමයාගේ කඩේට නෙවෙයි, ඒ කඩ කාරයාගේ පුක හේදුවත් කෙලවා ගන්නවා.... අබුද්දස්ස කාලේ ලබුත් තිතලු කියන්නේ ඔන්න ඕකට.
